#12 To have a friend is to be a friend..

Posted by Lenora Chaoui - de Jong on

In mijn vorige post had ik het over hoe God een bezem haalde door mijn vriendenkring. En sommigen daarvan waren zelfs nog closer than a friend. Waarom dit gebeurde was omdat er een transitie gaande was in mijn leven. Het punt van... ik móet vooruit. Ik wil niet meer stil blijven staan. En na mijn vraag aan God om mijn vrienden te tonen, begon alles zichtbaar te worden. 

Waarom het doorzoeken van de rol van elke relatie zo goed is, ligt hem in de verwachtingen ervan en de posities die jij die vriendschap geeft in jouw leven. Het zijn meestal om de crisis tijden waar je achter komt waar iedereen precies staat. In moeilijke tijden leer je je vrienden kennen zeggen ze nog wel eens. Ook dat heb ik moeten ondervinden. Toen ik door een zware periode ging van o.a. ziekenhuis in en ziekenhuis uit voor mijn kinderen. Heeft dat enorm veel van mij en mijn gezin geëist. Dat waren momenten waarbij je bepaalde steun had verwacht van mensen. Maar daarvoor, bleek achteraf, is er ook een close relationship voor nodig geweest om te weten wat er in mijn huis gaande was. Ik vertelde niét alles aan iedereen. En laten we eerlijk, daar heb je op zo'n moment gewoon geen tijd voor. In zulke momenten heb je net de tijd om de meest dichtstbijzijnde personen in je leven in te lichten. En meestal zijn dat mensen waarvan je de verwachting hebt dat ze je kunnen bijstaan. 

Maar wat gebeurt er op die momenten waarbij je verwachting meer is dan wat je in werkelijkheid ziet. Wat gebeurt er in je hart wanneer jij door een crisis gaat en je die mensen niét aan je zijde hebt om je bij te staan. Mijn ervaring is dat het moment dat alles weer in rustig vaarwater lag, ik in een soort van rouwproces ging over de verloren vriendschap. Het moeten aanpassen van je verwachtingen kan een pijnlijk proces zijn. Het besef dat de relatie of vriendschap niét zo diep ging als dat je had verwacht. Pijnlijk. Dat is het woord dat ik ervoor zou geven. 

Tóch in dat verlies heb ik het altijd in gebed gebracht. Altijd God gevraagd om ten eerste mijn hart te genezen. Want ik voelde me verdrietig over het verlies. Maar ook om goede vriendschappen te doen ontstaan. Mensen ook waar ik van kan leren. Die net een stap verder zijn dan ik ben. Mensen met wijsheid. En liefde in hun hart. Mensen met interesses waar ik me mee kan identificeren.

En wat er daarna gebeurde was dat ik helder in kaart kreeg wie mijn échte vrienden zijn. Ik kwam erachter dat we steunen en hulp kregen van de meeste bijzondere hoeken. Van ouders van vriendjes en vriendinnetjes, van buren, van mensen die op een afstand over de telefoon steun wisten te bieden. En zo een andere cirkel aan mensen had gekregen,  dan ik had kunnen verwachten. En wat is dát toch ontzettend mooi! 

Het is kostbaar om een vriendschap te hebben waar je op kan bouwen, steunen, ugly cries kan doen. Maar ook vreugde mee kan delen en lachen. En wat ik daarin geleerd heb. Is dat je zélf die vriend moet zijn om de vriendschap te bouwen. Geven is zoveel beter dan enkel ontvangen. Wees aardig, behulpzaam, heb een luisterd oor voor een ander, wees sterk wanneer de ander zich zwak voelt, probeer te verstaan wat de persoon werkelijk nodig heeft. Heb elkaar lief! Het geeft jou namelijk iets kostbaars terug. Een mooie vriendschap. 

"Lets have Prosperity in Life"

Lenora


Share this post



← Older Post


Leave a comment

Please note, comments must be approved before they are published.